Historia stosowania miedzi
Miedź jest jednym z pierwszych metali stosowanym przez człowieka. Wykopaliska archeologiczne potwierdziły stosowanie miedzi w wytwarzaniu broni, artykułów jubilerskich oraz przedmiotów używanych w pracach domowych 10 000 lat temu.
Odkryto, że ruda miedzi była wydobywana i przetapiana na czysty metal na Bliskim Wschodzie, Afryce i Chinach. Starożytni Egipcjanie stosowali miedź 4 000 lat przed naszą erą. Metal ten był powszechnie używany w Cesarstwie Rzymskim.
Wiele ze średniowiecznych kościołów miało dachy pokryte miedzą. Miedziany dach Katedry w Hildeishaim pochodzący z XIII wieku zachował się do dnia dzisiejszego. Charakterystyczna zieleń patyny miedzianych kopuł i dachów obiektów historycznych jest popularnym widokiem większości europejskich miast.
Wypróbowane i przetestowane od wieków techniki łączenia spowodowały, że miedź jest popularnym materiałem do wykonywania pokryć dachowych, fasadowych , systemów rynnowych oraz innych detali.
Miedź współcześnie jest materiałem szlachetnym, który poprzez swoje uniwersalne własności i doskonały wygląd jest wciąż powszechnym i popularnym materiałem budowlanym. Zalety takie jak prefabrykacja, maszynowe formowanie i łączenie oraz nowoczesne sposoby mocowań znacznie zwiększyły wydajność.
Obniżenie kosztów wytwarzania przez zastosowanie nowoczesnych technik spowodowało, że miedź jest często stosowanym materiałem w budownictwie.
