Miedź jest metalem szlachetnym, który ma doskonałe własności fizyko-chemiczne.
Skład chemiczny i własności mechaniczne miedzi wykorzystywanej w budownictwie określa norma PN-EN 1172.
Podstawowe dane metalu:
-
Wzór chemiczny: Cu
-
Gęstość: 8930 kg/m³
-
Temperatura topnienia: 1083 °C
-
Rozszerzalność cieplna: 0,0168 mm/m/ºC (20 - 100º)
-
Wytrzymałość na rozciąganie: 210-240 N/mm² (miękka-półtwarda)
Miedź jest materiałem kowalnym, plastycznym doskonale nadającym się do formowania ręcznego oraz mechanicznego. Blacha może występować w postaci arkuszy lub taśmy o długości do 3 metrów ( ograniczenia to wynika z rozszerzalności cieplnej materiału i jego ciężaru). Miedź można formować w szerokim zakresie temperatur ( -10 ÷ 60ºC). Z uwagi na wysoką temperaturę topnienia jest materiałem niepalnym. Jest przyjazna dla środowiska, gdyż w 100% podlega recyklingowi. Ma długą żywotność ok. 100 lat.
Cechą charakterystyczną miedzi jest powolne utlenianie się jej powierzchni w następstwie reakcji na warunki atmosferyczne oraz powstawanie na niej nalotu zwanego patyną. Patyna tworzy warstwę ochronną, która zabezpiecza materiał przed dalsza korozją. W trakcie procesu patynowania powierzchnia miedzi zmienia kolor od jasno czerwonego przez ciemno brązowy do jasno zielonego zwanym patyną.
Patyna powstaje z różnych soli miedzi, a jej kolor w dużym stopniu zależy od otaczającej atmosfery.
Przewidywany okres tworzenia się patyny zależy od środowiska:
-
w środowisku wiejskim i wyżynnym: minimum 30 lat
-
w środowisku średniej wielkości miasteczka: 15 - 20 lat
-
w środowisku dużego miasta lub przemysłowym: 8 - 20 lat
Wielu producentów blachy miedzianej posiada w swojej ofercie blachy wstępnie patynowane w dwóch podstawowych kolorach ciemno brązowym oraz jasnozielonym koloru naturalnej patyny.