Materiał został wykorzystany na fasadzie oraz do pokrycia ścian wewnętrznych w audytorium. Oprócz powodów estetycznych, architekci zdecydowali się zastosować miedź również ze względu na jej długowieczność, co jest zgodne z zasadą zrównoważonego budownictwa. Dzięki temu ten wyjątkowy budynek użyteczności publicznej przetrwa dla przyszłych pokoleń.
Zewnętrzna fasada daje bardzo interesujący efekt. Dzięki naprzemiennemu umieszczeniu paneli z miedzi i szkła, fasada żyje, zmieniając się wraz ze światłem oraz miejscem przebywania obserwatora. Oglądana od strony szkła fasada jest bardziej zielona i odbija światło, ale jeśli patrzy się na nią od strony perforowanej miedzi, nabiera miękkiej, aksamitnej struktury.Podwójna fasada spełnia funkcję ochrony przed słońcem i deszczem.Pierwszą fasadę pokrywają pofałdowane i wstępnie patynowane arkusze blachy miedzianej, nadając jej swój naturalny niebiesko-zielony kolor. Na zewnątrz pierwszej fasady znajduje się druga fasada wykonana ze szkła i miedzi. przestrzeń między fasadami jest podświetlona, dzięki czemu architekci uzyskali efekt latarni w publicznej przestrzeni miejskiej.
Seminarium „Zastosowanie miedzi w nowoczesnej architekturze na przykładzie budynku Muzeum Historii Żydów Polskich”, którego głównym prelegentem był profesor Rainer Mahlamäki, odbyło się 16 listopada br. w Warszawie, w ramach realizowanej przez Polskie Centrum Promocji Miedzi kampanii „Miedź w budownictwie”. Częścią tej kampanii jest seria wydarzeń dotycząca wykorzystania miedzi w architekturze. Oprócz organizacji seminariów PCPM prowadzi również serwis
www.copperconcept.org, na którym znaleźć można m.in. podsumowanie wszystkich działań dotyczących wykorzystania miedzi w architekturze, publikacje na ten temat oraz najlepsze projekty i realizacje. Centrum wspiera polskich architektów zgłaszających się do europejskiego konkursu Miedź w architekturze (European Copper in Architecture Awards).